Spring naar inhoud

Onze trouwdag – Deel 3

Het derde deel van het verhaal over onze trouwdag op 15 mei 2015. Een van de mooiste dagen uit ons leven. Lees je mee?

Mijn hart bonsde in mijn keel en ik trilde een beetje. Voor het eerst op mijn trouwdag was ik zenuwachtig, en niet zo’n beetje ook! De spanning gierde door mijn lijf terwijl iedereen buiten stond te wachten. Mijn vader met Corry, de ouders van Dennis (Jan en Nelly), onze getuigen (Kelly en Sharon), onze ceremoniemeesters (Jeroen en Roger), mijn peettante Margriet, Linda en een paar buren. De voordeur was dicht. Ik stond nog in de keuken met de keukendeur dicht, want Kim (onze fotograaf) stond in de gang foto’s te maken van mijn publiek door het raam bij de voordeur.

 
bdk150515_032

Daar gaat de bel

De bel ging. Dennis belde aan! Toen ik de keukendeur open deed, was het gordijn van het raam open. “Nog één foto!” Riep Kim blij terwijl ik van schrik de keukendeur weer dicht deed. Het zou zonde zijn als Dennis me per ongelijk door het raampje al zou zien! “Is het gordijn dicht?” riep ik naar Kim, terwijl Dennis voor de tweede keer aanbelde. “Ja hoor, hij is dicht. Kom maar!” zei ze en ik deed de keukendeur weer open. Dennis zou mij voor het eerst op onze trouwdag zien in mijn jurk. DE jurk.

 
bdk150515_023
 

Ik ben gewoon weer zenuwachtig als ik hier aan terug denk. Het was zo bijzonder en spannend! Hoe zou Dennis er uit zien? Wat zou hij van mij vinden? Hoe zou hij reageren als ik de deur open doe? Wat zou hij van mijn trouwjurk vinden? Allemaal vragen, waar ik snel het antwoord op zou vinden.

 
bdk150515_035
 

De eerste blik

Ik liep naar de voordeur toe. Kim stond als enige met me binnen. “Als hij nog eens aanbelt, moet je de deur ineens met een zwaai opengooien. Dan ziet hij je in één keer, dat geeft de mooiste reactie.” Vertelde Kim. Ik knikte en ademde diep in. De bel ging weer en ik zwaaide de deur met een ruk open. Daar stond hij dan, mijn aanstaande man, op onze trouwdag. En wat zag hij er geweldig uit! Dennis had geen licht pak aan, maar een bruin pak. Dat had ik helemaal niet verwacht, wauw wat mooi! Een mooie broek, mooi blouse met een gilet en een jasje. Zelfs een stopdas.. geweldig! Hij zag er echt uit als een bruidegom! De reactie van Dennis, toen ik de deur open zwaaide was geweldig! Hij sprong een beetje naar achter met zijn ogen en mond open van verbazing en met tranen in zijn ogen. “Wow” zei hij zachtjes terwijl hij me van top tot teen bekeek. Toen liep hij naar me toe en kuste hij me en ik knuffelde hem.

 
bdk150515_024
 
bdk150515_025
 

Waarschijnlijk was dit het moment dat ik de rand van zijn overhemd besmeurde met mijn lippenstift. Oeps!

 
bdk150515_026
 
bdk150515_027
 
bdk150515_028
 

Emotioneel

De mensen om mij heen lachten en huilden. Een voor een kwamen ze ontroerd naar me toe met lieve woorden, terwijl ze me omhelsden. Als een van de laatsten kwam mijn buurvrouw naar me toe en huilend vertelde ze me, dat ze me zo mooi vond. “Jouw moeder zou dit prachtig hebben gevonden, was zou ze trots zijn geweest!” Zei ze emotioneel. “Ze hebben ontzettend slecht weer voorspeld voor vandaag, maar moet je eens kijken: een stralende zon! Dat is het kadootje van je moeder.” Hele mooie woorden die me een erg goed gevoel gaven, want dat was precies wat ik zelf ook dacht. Ondertussen waren Dennis, Corry en Margriet binnen om de lippenstift uit zijn overhemd te halen. Gelukkig hebben ze het er goed uit gekregen en was hier later niks meer van te zien.

 
bdk150515_029
 
bdk150515_031
 
bdk150515_034
 

Hoi Cody!

Vlak voordat we in onze trouwauto (Volkswagen T1 busje!) stapten, kwam Cody ook nog eventjes kijken naar alles wat er gaande was. Hij vond de drukte geloof ik maar niks, dus na een paar miauwtjes ging hij er vlug vandoor. Dennis en ik stapten in het busje en toen ging het voor mijn gevoel écht beginnen. We gingen op weg naar de fotolocatie: Eynderhoof, een openluchtmuseum in Nederweert!

 
bdk150515_036
 

Gepubliceerd inOnze bruiloft

2 Reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: